Libro

Where Are the Customers' Yachts? หนังสือเสียดสีวอลล์สตรีทจากปี 1940

Fred Schwed Jr. อดีตคนในวอลล์สตรีทเขียนเสียดสีนายหน้า นักพยากรณ์ตลาด และลูกค้าที่เชื่อพวกเขา บทความนี้สรุปจากสารบัญและบทที่ 1 ที่ Wiley เผยแพร่ เพื่อช่วยดูว่าหนังสืออายุกว่า 80 ปีเล่มนี้ยังให้อะไรกับนักลงทุนวันนี้

ทีมบรรณาธิการ Libro · 25 ตุลาคม 2569 · แก้ไขล่าสุด 27 ตุลาคม 2569 · อ่านประมาณ 4 นาที

ภาพประกอบบทความ: ปกหนังสือ Where Are the Customers' Yachts? โดย Fred Schwed Jr.

ขอบเขตของบทความ: สรุปจากการอ่านตัวอย่างบทที่ 1 และสารบัญที่ Wiley เผยแพร่ รวมกับข้อมูลหนังสือจากหน้าสำนักพิมพ์และ Open Library ยังไม่ได้อ่านบทที่ 2–9 คำนำของ Jason Zweig หรือคำนิยมของ Michael Lewis ข้อสังเกตเรื่องบทอื่นมาจากหัวข้อย่อยในสารบัญเท่านั้น

นักลงทุนทุกยุคได้ยินคำทำนายตลาดทุกวัน ทั้งจากนายหน้า บทวิเคราะห์ และสื่อ คำถามที่ไม่ค่อยมีใครถามตรง ๆ คือคำทำนายเหล่านั้นแม่นแค่ไหน และใครได้ประโยชน์จากการซื้อขายตามคำทำนาย หนังสือเล่มนี้ถามคำถามนั้นด้วยอารมณ์ขันตั้งแต่ปี 1940

บทความนี้ช่วยดูว่าเล่มนี้ครอบคลุมอะไร บทแรกพูดถึงอะไร และเหมาะกับผู้อ่านแบบใด

หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยอะไร

Where Are the Customers' Yachts? or A Good Hard Look at Wall Street เขียนโดย Fred Schwed Jr. ภาพประกอบโดย Peter Arno ฉบับในชุด Wiley Investment Classics ISBN 978-0-471-77089-3 ออกเมื่อมกราคม 2006 ความยาว 208 หน้า (หน้าหนังสือของ Wiley) ระเบียน Open Library ระบุว่าพิมพ์ครั้งแรกโดย Simon & Schuster ในปี 1940

หน้าสำนักพิมพ์อธิบายที่มาของชื่อหนังสือว่ามาจากคำถามของผู้มาเยือนว่าเรือยอชต์ของลูกค้าอยู่ไหน เพราะลูกค้าที่ทำตามคำแนะนำของนายหน้าไม่มีเงินพอจะซื้อ ขณะที่นายหน้าร่ำรวย และแนะนำผู้เขียนว่าเป็นเทรดเดอร์อาชีพที่ออกจากตลาดหลังเสียเงินก้อนใหญ่ในวิกฤตปี 1929 ฉบับนี้มีคำนำใหม่โดย Jason Zweig และคำนิยมฉบับปี 1995 โดย Michael Lewis

เนื้อหาครอบคลุมหัวข้ออะไร

สารบัญ มีเก้าบท แต่ละบทมีหัวข้อย่อยสั้น ๆ:

บท

ชื่อบท

ตัวอย่างหัวข้อย่อยตามสารบัญ

I

Introduction

ความน่าเชื่อถือของคำพยากรณ์ทางการเงิน ความหลงใหลในการทำนาย

II

Financiers and Seers

วาณิชธนกิจ ภาษาของวอลล์สตรีท chartists ค่าตอบแทน

III

Customers--That Hardy Breed

ประเภทของลูกค้า margin การ churning

IV

Investment Trusts--Promises and Performance

ปัญหาของหลักทรัพย์ที่ถูกมองว่าดีเลิศ (the "best" securities)

V

The Short Seller--He of the Black Heart

ข้อแก้ต่างให้ short selling, bear raiding

VI

Puts, Calls, Straddles, and Gabble

options คืออะไร

VII

The "Good" Old Days and the "Great" Captains

probability, ผู้ปั่นราคา

VIII

Investment--Many Questions and a Few Answers

ราคากับมูลค่า เงินสดในฐานะการลงทุนระยะยาว

IX

Reform--Some Yeas and Nays

ขอบเขตของการกำกับดูแล

ฉบับนี้มีบทนำของฉบับ 1955 Bull Market Edition ด้วย

แนวคิดที่น่าสนใจจากบทที่ 1

บทที่ 1 เปิดให้อ่านเป็นตัวอย่าง

  • เป้าหมายของหนังสือ ผู้เขียนเล่าว่าสิ่งที่วิ่งผ่านโต๊ะเทรดทุกวันคือราคา คำสั่งซื้อขาย การขู่ คำโกหก และเรื่องไร้สาระ และหนังสือเล่มนี้จะสำรวจเรื่องไร้สาระ ทั้งจากมืออาชีพ ลูกค้า นักการเมือง และสื่อ

  • คำถามหลักคือคำพยากรณ์ราคา ผู้เขียนตั้งคำถามว่าคำทำนายการเคลื่อนไหวของราคา ซึ่งกลายเป็นงานหลักของวอลล์สตรีท ดีแค่ไหน และเทียบกับพยากรณ์อากาศหรือบริการทิปม้าแข่งได้อย่างไร

  • คนทำนายไม่ได้โกหก ผู้เขียนยกตัวอย่างพนักงานรุ่นเยาว์ที่บอกว่าตลาดจะรีบาวด์หลังมื้อเที่ยง กับผู้บริหารที่ออกบทวิเคราะห์ระยะสิบห้าปี แล้วสรุปว่าทั้งสองคนไม่มีฐานข้อเท็จจริงพอกัน แต่ไม่ได้ตั้งใจโกหก เพราะความคิดว่าอนาคตทางการเงินทำนายไม่ได้นั้นไม่น่าสบายใจเกินกว่าคนในวงการจะยอมรับ

  • ระวังตัวเลขที่เล่าความจริงครึ่งเดียว ผู้เขียนบอกตรง ๆ ว่าหนังสือแทบไม่มีสถิติ และยกตัวอย่างหุ้นบุริมสิทธิที่ดูปลอดภัยเพราะกำไรครอบคลุมเงินปันผลหลายสิบเท่า แต่ผู้ขายไม่ได้บอกเรื่องหนี้ที่มีสิทธิก่อน

  • ไม่เข้าข้างฝ่ายใด ผู้เขียนแบ่งหนังสือเกี่ยวกับวอลล์สตรีทเป็นสายชื่นชมก่อนปี 1929 กับสายโจมตีหลังปี 1929 และบอกว่าจะพยายามไม่อยู่ทั้งสองสาย

เหมาะกับใคร และใครควรเริ่มจากเล่มอื่นก่อน

  • เหมาะ กับนักลงทุนที่อยากมีภูมิคุ้มกันต่อคำทำนายตลาดและคำแนะนำจากคนที่ได้ประโยชน์จากการซื้อขายของลูกค้า ซึ่งเป็นแก่นที่ทั้งชื่อหนังสือและบทที่ 1 ชี้ไป

  • เหมาะ กับคนที่ชอบอ่านประวัติวงการการเงินแบบสบาย ๆ เพราะเขียนด้วยอารมณ์ขันและมีภาพการ์ตูนประกอบ

  • ควรรู้ไว้ก่อนอ่าน ว่าเนื้อหาสะท้อนตลาดสหรัฐฯ ช่วงทศวรรษ 1920–1930 ศัพท์และตัวอย่างหลายอย่าง เช่น investment trust เป็นของยุคนั้น

  • ควรหาเล่มอื่นเสริม ถ้าต้องการวิธีลงทุนหรือวิเคราะห์หุ้นอย่างเป็นระบบ เพราะผู้เขียนบอกเองว่าจะไม่ลงลึกเรื่องเศรษฐศาสตร์และ statistics

ข้อจำกัดของข้อมูลที่ใช้ในบทความนี้

  • อ่านเฉพาะบทที่ 1 และสารบัญที่ Wiley เผยแพร่ บทอื่นสรุปจากหัวข้อย่อยในสารบัญเท่านั้น

  • ไม่ได้อ่านคำนำของ Jason Zweig และคำนิยมของ Michael Lewis

  • ลิงก์ตัวอย่างหนังสือที่ติดมากับข้อมูลในแคตตาล็อกเป็นของฉบับปี 1995 จึงไม่ได้ใช้

แหล่งอ้างอิง

บทความนี้อ่านจบได้ในตัวเอง หนังสือด้านบนคือจุดต่อยอดสำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาลึกขึ้น